"...เพราะฉะนั้นพระพุทธเจ้าจึงได้วางระเบียบลงไว้
แนะให้พุทธบริษัทนั้นทำบุญอุทิศให้แก่ญาติผู้วายชนม์
ในโอกาสอันควร เนื่องจากว่าเรามีคุณต่อกัน ดังที่ว่ามา
นั้นแหละ เผื่อว่าญาติของเรานั้นไปตกทุกข์ได้ยากอยู่
เราได้ทำบุญกุศลอุทิศไป เผื่อว่าญาติพี่น้องรับรู้ได้
อนุโมทนาด้วย เขาจะได้มีความสุขยิ่งๆ ขึ้นไป นี่ก็เป็น
การตอบแทนบุญคุณผู้มีอุปการะทั้งหลายที่ล่วงลับไป
แล้วนั้นแหละ ที่นี่เราทุกคนขอให้พากันรู้ไว้ อย่าไปคอย
ให้แต่ผู้อื่นทำบุญอุทิศให้อย่างเดียว
บัดนี้ควรพากันเตือนตนไว้ โบราณท่านว่า คอยรับอะไร
จากคนอื่นนี้ เหมือนกับฝากไข่ไว้กับกานั่นแหละ มันเป็น
ของไม่แน่นอนจริง เผื่อว่าลูกหลานญาติมิตรเกิดยากจน
ข้นแค้นมา ไม่มีเงินอะไรมาอุทิศให้แก่ญาติผู้วายชนม์ไป
มันก็ไม่ได้แล้ว บางทีลูกหลานญาติมิตรเกิดมิจฉาทิฏฐิ
ขึ้นมา มองไม่เห็นคุณพ่อคุณแม่ คุณน้าคุณป้า คุณอาหมู่
นี้ เขาก็ไม่ทำบุญอุทิศให้ เช่นนี้ก็แล้วแหละ ผู้ตายไปก็
ไม่ได้รับส่วนบุญไปเป็นอย่างนั้น
เพราะฉะนั้นเวลาที่เรามีชีวิตอยู่นี้ เราควรหาโอกาสทำ
เอาซะ ทำเอง หมายความว่า การทำบุญนี้เราสั่งสม
ทรัพย์ภายใน คือสั่งสมบุญกุศลไว้ในจิตใจของตนให้
เต็มความสามารถ อย่าให้ใจหมุนไปทางบาปอกุศล..."
#ที่มา หนังสือ ๑๐๐ ปี ชาตกาล หน้า ๑๙๘ - ๑๙๙
หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ วัดอรัญญบรรพต จ.หนองคาย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น